غریب تنها

ای عزیزان همه رفتنی استیمُ بمانیم که چه؟   

زنده باشیم و همه روزه بخوانیم که چه؟

درس این زندگی از بهر ندانستن ماست

این همه درس بخوانیم و ندانیم که چه؟

خود رسیدیم به جان نعش عزیزی هر روز

دوش گیریم و و به خاکش برسانیم که چه؟

کشتی ایی را که پی غرق شدن ساخته اند

هی به جان کندن از این ورطه برانیم که چه؟

بد تر از خواستن این لطمه نتوانستن

هی بخواهیم و رسیدن نتوانیم که چه؟

ما طلسمی که قضا بسته ندانیم شکست

کاسه و کوزه سر هم بشکانیم که چه؟

ما که در خانه ی ایمان خدا ننشینیم

کفر ابلیس به کرسی بنشانیم که چه؟

مرگ یکبار مثل دیدم و شیون یک بار

اینقدر پای تعلل بکشانیم که چه؟

شهریارا دگران فاتحه از ما خوانند

ما همه از دگران فاتحه خوانیم که چه؟ 

خیلی دلم گرفته از خیلی ها

ببار باران بر اين شهر ويران زده

كه دلاي آدما مسخ شده

ببار بر اين جسمهاي خشكيده

كه انسانيت از ميون نسل بشر برچيده شده

ببار بر اين دلهاي سرد

كه ديگر نمي تپد براي كودكان بي مادر

ببار بر دل غم گرفته

بر دل پژمرده بر گل نشسته

ببار بر سر انسانهاي مست

كه زندگي را همين دنيا دانند و بس

ببار بر دل آن پير گريان

كه زندگي را باخت چه آسان

ببار بر آن دل شكست خورده

كه تيري آهنين بر دلش نشسته

ببار بر او كه ديگر اميدي بر دل ندارد

نيست مرهمي بر دل او چون اثر ندارد

ببار بر اين جسم خسته من

باشد كه رود اين سستي و رخوت من

من پذیرفتم شکست خویش را

پندهای عقل دور اندیش را

من پذیرفتم که عشق افسانه است

این دل درد آشنا دیوانه است

می روم شاید فراموشت کنم

می روم از رفتنم شاد باش

از عذاب دیدنم آزاد باش

گرچه می دانم تو تنها تر از من می روی

آرزو دارم تو هم عاشق شوی

ارزو دارم بفهمی درد را

بفهمی طعم برخوردهای سرد را ... .

 من همونم که همیشه... ...

غم وغصم بی شماره......

اونیکه تنها ترین... ...

حتی سایه ام نداره......

این منم که خوبیامو... ...

کسی هرگز نشناخته......

اونکه در راه رفاقت... ...

همه هستیشوباخته... ...

هر رفیق راهی با من... ...

دوسه روزی همسفر بود... ...

ادعای هر رفاقت... ...

واسه من چه زودگذربود... ....

هر کی بازمزمه عشق... ...

 دوسه روزی عاشقم شد... ...

 عشق اون باعث زجر... ...

همه دقایقم شد... ...

اونکه عاشق بود عمری... ...

 زجدا شدن می ترسید... ...

همه هراس وترسش... ...

به دروغش نمی ارزید... ...

چه اثرازاین صداقت... ...

چه ثمرازاین نجا بت... ...

 وقتی قد سرسوزن... ...

به وفانکردیم عا دت...

 .... .

^{خداحافظ همين حالا همين حالا که من تنهام
خداحافظ به شرطي که نفهمي تر شده چشمام
خداحافظ کمي غمگين به ياد اون همه ترديد
به ياد آسموني که منو از چشم تو ميديد
اگه گفتم خداحافظ نه اين که رفتنت ساده ست
نه اين که مي شه باور کرد دوباره آخر جاده ست
خداحافظ واسه اين که نبندي دل به رويا ها
بدوني بي تو و با تو همينه رسم اين دنيا
خداحافظ خداحافظ
همين حالا
خداحافظ}

^{سلام دوستای عزیزم ممنونم که بهم سر زدین امروز تولد یکی از عزیزام هستش من که بهش تولدت مبارک می گم شما هم اگه خواستین بهش تبریک بگین برین به اینجا  تبریک بگین ممنون از اینکه تو جشنمون شرکت کردین}

_{روز تولدت شد و نیستم اما كنار تو}

_{كاشكی می شد كه جونمو هدیه بدم برای تو} 

_{درسته ما نمیتونیم این روز و پیش هم باشیم} 

_{بیا بهش تو رویامون رنگ حقیقت بپاشیم} 

_{میخوام برات تو رویاهام جشن تولد بگیرم} 

_{از لحظه لحظه های جشن تو خیالم عكس بگیرم} 

_{من باشم و تو باشی و فرشته های آسمون} 

_{چراغونی جشنمون، ستاره های كهكشون} 

_{به جای شمع میخوام برات غمهات و آتیش بزنم} 

_{هر چی غم و غصه داری یك شبه آتیش بزنم} 

_{تو غمهات و فوت بكنی منم ستاره بیارم} 

_{اشک چشاتو پاک کنم نور ستاره بكارم} 

_{كهكشونو ستاره هاش دریاو موج و ماهیاش} 

_{بیابونا و بركه هاش بارون و قطره قطره هاش} 

_{با هفت تا آسمون پر از گلای یاس ومیخک} 

_{بال فرشته ها و عشق و اشتیاق و پولک} 

_{عاشق تو یه قلب بی قرار و کوچک} 

_{فقط می خوان بهت بگن :.}

_.

_.

_.

_{. تولدت مبارک}

^{چشاتو وا نکن  اينجا ،  هيچ چي ديدن نداره}

   ^{صدای  ِ سکوت ِ لحظه ها ، شنیدن نـداره}

   ^{توي آسموني که کرکسا پرواز مي‌کنن}

   ^{ديگه هيچ شاپرکي ، حس ِ پريدن نداره}

   ^{دستاي نجيب ِ باغچه ، خيلي وقته خاليه}

   ^{از تو گلدون ، گلاي کاغذي چيدن نداره}

   ^{بذا باد بياد ، تموم ِ دنيا زير و رو بشه}

    ^{قلباي آهني که ، ديگه تپيدن نداره}

   ^{خيلي وقته ، قصه ی اسب ِ سفيد ، کهنه شده}

   ^{وقتي که آخر ِ جاده‌ها رسيدن نداره}

   ^{نقض ِ قانون ِ آدم‌بزرگا جـُرمه ، عزيزم}